Film Christophera Nolana „Oppenheimer” o „ojcu bomby atomowej”, Robercie Oppenheimerze, zdominował 96. galę rozdania Oscarów, zgarniając aż siedem statuetek, w tym najważniejsze: dla najlepszego filmu i reżysera.
Nolan w swojej przemowie dziękował licznym współpracownikom, aktorom, ekipie filmowej i rodzinie. „Tylu ludzi wyniosło mnie na te szczyty, na tę scenę” – powiedział. „Oppenheimer” to dopiero ósmy film w historii Oscarów, który zdobył siedem statuetek w najważniejszych kategoriach. Wcześniej dokonały tego m.in. „Przeminęło z wiatrem”, „Casablanca” i „Titanic”.
Bohater filmu, Robert Oppenheimer w 1942 roku został dyrektorem naukowym Projektu Manhattan, tajnego programu mającego na celu skonstruowanie bomby atomowej. Zgromadził zespół wybitnych naukowców z całego świata i doprowadził do udanych testów bomby atomowej w 1945 roku. Oppenheimer obserwował pierwsze testy z mieszanką dumy i przerażenia. Znane jest jego zdanie wypowiedziane po wybuchu: „Stałem się śmiercią, niszczycielem światów”. Po zakończeniu wojny Oppenheimer sprzeciwiał się dalszemu rozwojowi broni atomowej i apelował o kontrolę zbrojeń. Z powodu swoich poglądów politycznych został odsunięty od tajnych projektów rządowych w 1954 roku. Zmarł 18 lutego 1967 roku na raka gardła.
Oppenheimer jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych fizyków XX wieku. Jego praca nad bombą atomową miała ogromny wpływ na bieg historii. Postać Oppenheimera jest nadal przedmiotem kontrowersji. Niektórzy uważają go za bohatera, który uratował świat przed nazistami, inni za twórcę straszliwej broni.
Oppenheimer kojarzy się przede wszystkim z bronią jądrową, ale miał ogromny wpływ na rozwój całej branży. Brał udział w pierwszych badaniach nad reaktorami jądrowymi i był zwolennikiem rozwoju reaktorów typu PWR (ciśnieniowo-wodnych).
Oprócz nagród za najlepszy film i reżyserię, „Oppenheimer” otrzymał również Oscary za:
Najlepszego aktora pierwszoplanowego – Cillian Murphy
Najlepszego aktora drugoplanowego – Matt Damon
Najlepszą muzykę filmową – Ludwig Göransson
Najlepsze zdjęcia – Hoyte van Hoytema
Najlepszy montaż – Jennifer Lame